No właśnie
a jak z tym koszeniem, wokół pieńków, smyranie żyłką nie służy pniaczkom?

Obrączkuje się rośliny żeby je ususzyć bez koszenia, albo musisz bardzo uważać (trudne), albo zrobić opaskę dookoła rośliny z kibelrury czy innego wiaderka. Albo zrobić osłonę na tarczę/żyłkę. Niestety.

To tez nie tak, że mam zamiar puścić trawę samopas w nowe sadzonki. To o czym myślałem to utrzymywanie czarnego ugoru ale w pasach np. 80cm na rząd.

-- sobota, 1 maja 2021, 18:45 --

Chcialem zdac relacje. Udało zasadzić się sadzonki.
Duży problem był jednak z dołkami. Zacząłem próbować ręcznym świdrem 25fi, ale kompletnie to nie szło. Mokra ziemia plus wiertło ciasno sprofilowane, że za każdym wyciągnięciem ziemia przyklejona jak skała do powierzchni wiertła i skrobanie.
Po 10 dołkach (w 1.5h) doszliśmy do wniosku, że nie ma to sensu i wypożyczyliśmy świder spalinowy fi20 cm. To też jednak nie szło super. Roboty w efekcie na całe dwa dni od rana do nocy dla dwóch osób.

Winogrono zasadzone pod skosem, specjalnie dosyć płytko ze względu na ciężkość gleby. Dołki zaprawione niezbyt dużą ilością świeżego obornika.
Sadzonki raczej dobrej jakości, zobaczymy czy i jak odbiją.

Zostały nawozy do rozsiania, ale po sadzeniu już brakło sił. Planuję rozsiać Polifoskę i siarczan potasu i wmieszać z glebą grabiami, blisko sadzonek motyką.

Gratulacje, oby dobrze rosło !


Co do sadzenia, jako referencję podam... Świdrem spalinowym, w dobrze uprawionej glebie, bez kamieni - w 3 osoby sadziłem 100 krzewów na godzinę. Gleba musi być w miarę przeschnięte, żeby świder robił z niej luźną ziemię. Rzędy wcześniej wyznaczone.


PS. Co do sadzenia na ukos - to niepotrzebny zabieg. Winorośl i tak wytwarza kolejne "piętra" korzeni - oprócz tych na 30 cm rosną zazwyczaj silne korzenie na około 15 cm, tak na głębokości do której się uprawia glebę.

_________________
https://www.facebook.com/profile.php?id=61567280121986

Sprawdź czy Polifoska którą chcesz wysiać nie jest chlorkowa [z KCl] , większość polifosek jest na chlorkach, co się młodziakom może źle przysłużyć.
Na pierwszy sezon poszukałbym czegoś bezchlorkowego.

_________________
In vino veritas
Pozdrawiam - Darek

Pięknie to wygląda -ciężka gleba to ciężka robota. Teraz tylko czekać na deszcz (u nas spadlo 3cm /6 h) , dać nawóz i patrzeć jak rośnie. Pozdrawiam

No niestety gleba była mocno mokra, więc szło to bardzo ciężko.

Co do korzeni nie byłem tego świadom, chociaż przyznam się też, że sadzenie na ukos wynikało z głębokości dołków po zaprawieniu obornikiem. Wolałem zasadzić pod skosem i mieć jakąś kontrole nad zawijaniem korzeni.

Zaciekawiło mnie to zdjęcie a głównie siwe iły wyciągnięte świdrem na powierzchnię. W górach poza dnem dolin warstwa gleby jest najczęściej albo bardzo cienka albo nie ma jej wcale. Tak jest i tutaj. Gleba to zapewne tylko kilka centymetrów a pod spodem glina zwietrzelinowa z miękkich łupków ilastych jakich pełno w Karpatach. Albo nawet nie glina a same łupki rozmìękczone przez wody gruntowe.
Przeczytałem ten wątek od początku i oto czego mi zabrakło we wczesniejszych poradach:
1. 200 kg węglanu wapnia na 15 arów przy ph 4,9 ? Nie wiem kto to liczył ale kiedy ok 15 lat temu odkwaszałem pierwsze 100 krzaków to wyszło mi z obliczeń ok. 1,8 tony na ten mały kawałek, przy ph koło 4,5. Dałem 1,5 tony i wyszedłem na ph 6,5-7,0. Gleba przy takim ph nie ma prawa się zbrylać w cegłę ani blokować świdra. Zatem to trzeba moim zdaniem zdecydowanie poprawić.
2. Piszą koledzy o różnych niedoborach pierwiastkowych ale ze zdjęcia wynika, że najważniejszym niedoborem jest tam brak próchnicy. Zatem radzilbym albo przeorać z 60 ton obornika albo zrobić duży kompostownik, kupić dobre bakterie, i przekompostować odpady zielone z całej okolicy. To też jest metoda.

_________________
Kilgore Trout napisał kiedyś opowiadanie w formie rozmowy między dwoma drożdżami.
Spożywając cukier i dusząc się we własnych ekskrementach, dyskutowały nad celem życia.
Z powodu swojej ograniczonej inteligencji nigdy nie wpadły na to, że robią szampana.

U mnie podobny problem, więc biorę się za kompostowanie niemalże wszystkiego co mam pod ręką. O jakich dobrych bakteriach mówisz?

_________________
Blog o sadownictwie, ogrodnictwie i życiu na wsi - http://www.bukowysad.pl/

O bakteriach przyspieszających kompostowanie. Obecne na działach ogrodniczych w różnych supermarketach.

_________________
Kilgore Trout napisał kiedyś opowiadanie w formie rozmowy między dwoma drożdżami.
Spożywając cukier i dusząc się we własnych ekskrementach, dyskutowały nad celem życia.
Z powodu swojej ograniczonej inteligencji nigdy nie wpadły na to, że robią szampana.

O ile takie bakterie przyśpieszają w stosunku do samego zalania roztworem mocznika?

Przy okazji, z tym własnym kompostem to nie jest tak hop siup, szczególnie przy tej skali. Mi w zwykłym ogrodzie na kilka nasadzeń i podsypanie tu i ówdzie zniknęło kilka ton kompostu w sezon. Jak zacząłem liczyć żeby ziemię pod trawnik 200 m2 przygotować to mi wyszła wywrotka minimum.

Na tę ilość krzaczków co widzę to trzeba by tych resztek ładną hałdę zebrać, a to dopiero początek roboty.

_________________
Pozdrawiam, Kuba

Nie wiem niestety co lepsze, bakterie czy mocznik.
Na pewno łatwiejszy jest zakup i przyoranie obornika niź bawienie się w produkcję kompostu.
W takich iłach najważniejsze jest rozluźnienie podłoża i zwiększenie przepuszczalności. Jednak należało to robić kompleksowo przed nasadzeniem.
Choć skoro nie ma jeszcze drutów to sprawa nie jest stracona, można działać glebogryzarką wzdłuż i wszerz, blisko podjeżdżać pod krzewy. Glebogryzarka ręczna, porządna, ryjąca na min. 25-30 cm w głąb.
1. Rozsypać mielony wapień, kredę lub mielony dolomit w ilości odkwaszającej warstwę o gruboścì 30cm - trzeba obliczyć zapotrzebowanie. Do odkwaszenia będzie 0,3mx1500m2, czyli 450m3. Nastepnie przemieszać to dokładnie glebogryzarką.
2. Poprawić przepuszczalność i użyźnić obornikiem, kompostem lub wysezonowanymi zrębkami z drzew liściastych. Można użyć obornika granulowanego, taki latwo bedzie wymieszać glebogryzarką.
Tak czy inaczej, koszty cholernie wysokie.

_________________
Kilgore Trout napisał kiedyś opowiadanie w formie rozmowy między dwoma drożdżami.
Spożywając cukier i dusząc się we własnych ekskrementach, dyskutowały nad celem życia.
Z powodu swojej ograniczonej inteligencji nigdy nie wpadły na to, że robią szampana.

Na takich glebach, poza odkwaszeniem za pomocą węglanu wapnia (wapienie, kreda) czy węglanu wapniowo-magnezowego (mielona skała dolomitowa) bardzo korzystne jest zastosowanie również siarczanu wapnia. I to w dużych ilościach - nawet kilkanaście ton na hektar. Dzięki temu, że nie działa odkwaszająco (nie zmienia pH gleby) pozwala na wprowadzenie do gleby dużych ilości wapnia w przyswajalnej postaci. A i siarka jest niezbędna dla życia organizmów glebowych. Uwodniony siarczan wapnia (czyli gips) pochodzący z naturalnych, powszechnie spotykanych złóż, występuje pod różnymi nazwami handlowymi (Sulkalk, AgroSulCa, itp.). Można wykorzystać nawet rozdrobnione odpady płyt gipsowo-kartonowych.
Sam się przekonałem na bardzo kiepskiej, ciężkiej, gliniastej ziemi, dodatkowo zdewastowanej po wykopach (budowa domu, przydomowa oczyszczalnia ścieków, gruntowy wymiennik do pompy ciepła) jak takie uzdatnianie poprawia stan gleby. Podłoże w które trudno było wbić łopatę a z roślin to dawał radę tylko perz, w ciągu 1 roku zmieniło kolor (ściemniało), pojawiły się dżdżownice, daje się uprawiać i rosną inne, bardziej wymagające rośliny. Oczywiście poza dużą dawką siarczanu wapnia był dolomit, nawozy NPK i kilka pokoleń nawozów zielonych. No i kilkakrotna orka, glebogryzarka itp.
Tyle tylko, że już po założeniu winnicy wszystkie takie zabiegi są mocno utrudnione a i uprawa nawozów zielonych (które w tym wypadku są kluczowe bo dostarczają próchnicy a korzeniami rozluźniają glebę). Pozostaje jeszcze ściółkowanie (np. balowana słoma + oprysk mocznikiem niezbędnym do rozkładu słomy) ale to też ma swoje wady (zaproszenie dla gryzoni, azot w nadmiarze jest niekorzystny dla winorośli itp.).

_________________
Pozdrawiam Krzysztof

Cześć,

trochę czasu minęło. Pomyślałem, że zostawię aktualizację pewnych obserwacji winnicy w górach.

TEMPERATURA
Do tej pory udało się zrobić dwa roczniki wina, trzeci w tym roku też zapowiada się, że może dojrzeć.
Mierzę SAT, ale na wysokości drutu, więc ciężko mi ocenić czy ta wartość będzie zaniżona czy zawyżona.

Rok 2023 -> u nas fatalny kwiecień. Pomiar skończony w 15.10 dał wynik około 2700.
Rok 2024 -> bardzo ciepły. Na 5.10 to było juz 3000 i po zbiorach.
Rok 2025 -> na 1.09 to okolo 2200.

PRZYMROZKI
Co do przymrozków ominęły nas do tej pory każdorazowo. Temperatura spadała max do -1 stopnia na drucie co nie spowodowało strat.
Tutaj zostaje do dalszej analizy czy pomaga nam stok/przewyższenie czy akurat w tej części Polski trzy razy się udało.

CHOROBY
Presja chorobowa też nie stanowi narazie problemu. Wykonujemy opryski profilaktyczne środkami układowymi w okolicy kwitnienia. Potem jeszcze coś kontaktowego, ale staramy się na 2 miesiące przed zbiorem już w zasadzie zaprzestać oprysków siarką i miedzią.
Do tej pory tylko w 2023 mieliśmy jakieś ślady szarej pleśni na solarisie. Poza tym winnica jest czysta.
Co ciekawe, jeżeli występowały jakieś objawy mączniaków to na pasierbach na Rondo. Testowe vinifery zachowywały dalej zdrowie.
To co może wspierać naszą ochronę to prawdopodobnie przewiewność winnicy. Bardzo często utrzymuje się lekka bryza, ale potrafią też występować silne wiatry.
Drewniane słupki zostały szybko zweryfikowane w 3 roku istnienia

WINO
Wino uważam za przyzwoite. Cały czas uczymy się wybrać dobry moment zbioru. Na pewno udaje zachować się nam w winach wysoką aromatykę. Raczej mieliśmy tendencję do przyspieszonego zbioru mimo ze pogoda pozwalała na jeszcze trochę dłuższe zostawienie winogron na krzakach.
Postanowiliśmy wysłać też wina na konkurs, żeby zweryfikować to co robimy. Wysyłaliśmy nasze wino na konkurs win w Jaśle i roczniki 2023 i 2024 zdobyły po kilka medali.

Podsumowując post ku pokrzepieniu serc.
Finalnie okazuje się, że wcale nieoczywiste miejsce daje całkiem przyzwoite efekty.