To jakaś tragiczna lokalizacja musi być. Kto był u mnie w tym roku, to mógł popróbować Krasotki, Piesni, Sfinksa, Galachada jeszcze z końcem września, długo po osiągnięciu przez nie dojrzałości. Jagody Elieganta dojrzały w połowie sierpnia i można było coś jeszcze w październiku poskubać z cukrem 24 Brix. Zwiędły a nie zgniły.

Nie jestem wielbicielem Arkadii, ale z Izą Zaliwską to chyba był żart

A z przesadzaniem dużych krzewów to tak bardzo nie pogoni. Dużo roboty, a muszą swoje odchorować, czym starsze tym dłużej. Ja przesadzałem na przedwiośniu u siebie sporo starszych krzewów, otyrałem się jak głupi i teraz żałuję, bo jakbym sadzonki normalne wsadził, to za dwa lata bym miał ładne krzewy, a te krzaczory nie wiem czy w dwa lata dojdą do siebie i wyglądają jakby piorun w nie trafił, bo nie wszędzie oczka powybijały tam gdzie powinny. No ale wiadomo, zawsze szkoda by się zmarnowały.

_________________
Pozdrawiam, Michał
Winnica Sfinks

Mam dokładnie takie samo zdanie w tym temacie.Dwulatki jeszcze można przesadzać ale starsze krzewy długo się regenerują.Najlepiej wyprowadzić sobie krzew od standardowej sadzonki.Takie jest moje zdanie,nie chcę jednak nikogo zniechęcać.Wiadomo,darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda.

Mogło to być zbyt wiele dla niej.
Na forum jest dużo informacji o tym, że młoda Arkadia może mieć problemy z dojrzewaniem gdy zostanie przeciążona.

Ja w drugim roku zostawiłem po 1 pełnym gronie i doszły bezproblemowo z końcem sierpnia. Smak petarda.



Dojrzała Arkadia nie może nie smakować

_________________
Pozdrawiam, Piotrek

Ja jestem dopiero po drugim owocowaniu Arkadii pod ścianą i jakoś mnie dotąd aż tak bardzo nie zachwyciła a i z plennością jest na bakier. Poczekam jeszcze, ale szpadel stawiam obok. A jak Małgosia pisze, że dosadza Galantha to ja ją świetnie rozumiem (choć jeśli ktoś zachwyca się wielkością owoców to nie musi iść tą drogą). Ale to są te różne preferencje smakowe.

_________________
Pozdrawiam wszystkich - Sławek

Właśnie o to się rozchodzi, że nie każda lokalizacja będzie pasowała każdej odmianie. Stąd decyzja o redukcji odmian, które u mnie nie bardzo... Może lokalizacja nie jest tragiczna, ale najlepsza też nie jest. Regularnie marudziłam np. na Sfinksa. Gdzie indziej może być im lepiej, więc wszyscy będą zadowoleni. Ja się pozbędę krzaków, a ktoś będzie miał

_________________
mów mi Małgorzato

Witam
Ja uważam że najlepszą decyzją jest moja decyzja , w oparciu o moje spostrzeżenia i moją ocenę.
Zgodnie z zasadą że doradców może być stu , a odpowiedzialnością obarczą jednego.
Tak trzymaj.

_________________
Pozdrawiam Józek

Cóż, nikomu dzisiejszy termin nie pasował, ale nie ma problemu. Do wiosny daleko.

_________________
mów mi Małgorzato

Zbyszku, jak się ma V25/20 - ta ode mnie?
Dziękuję za głos rozsądku

Tomku, Tobie też dziękuję. Moje doświadczenia są podobne, choć dotyczą kilku krzaków.

Mnie szczerze mówiąc malkontenctwo w tym wątku ani ziębi, ani grzeje. Co najwyżej bawi

Piszę uczciwie, dlaczego się pozbywam - kto chce, to znajdzie np. moje dyskusje z Alkorem z przed lat w wątkach dotyczących danej odmiany. Część z tych odmian mi po prostu nie smakuje, wielkoowocowe mają w zwyczaju u mnie pękać (dla wyglądu nie będę ich trzymać). Niektórych odmian mam za dużo i nie przejadamy owoców na czas. Innych odmian nie mam czasu niańczyć - np. Rondo, które u mnie ma grona zbite, jak kukurydza... Ale czy to są złe odmiany? Nie! To są świetne odmiany, ale wymagają ciut więcej troski i innego miejsca. Nie mam czasu ostatnio i dobierając odmiany do nasadzeń wiedziałam, że tak będzie prędzej, czy później. Ciężko jest wykonywać opryski na czas przy moim systemie pracy. Sadząc z góry zakładałam, że część wyleci, jak mi nie podpasują - w końcu ponad 30 odmian, to mam co redukować Ja akurat lubię silny muskat (ML) i landrynki (Einset), a nie przepadam za czarną porzeczką, i gdyby nie mój mąż, to do odmian zagrożonych szpadlem dołączyłby jeszcze Alden (choć nie sprawia żadnych problemów... i mąż, i Alden ). Mogę długo opowiadać o przyczynach moich decyzji. Jak kogoś to ciekawi, to zapyta tak, jak Jacek.

Sadzonki częściowo robiłam sama, częściowo kupowałam. Odstępuję w zamian za pomoc przy wykopaniu. Zysk żaden biorąc pod uwagę konieczność dostosowania się do odbiorców, ale żal jakoś tak wywalać... Zdaję sobie sprawę z ryzyka, ale ile sadzonek z renomowanych szkółek nie przeżywa pierwszej zimy w rękach nowicjuszy?

Zawsze zdążę wykarczować, a praca fizyczna mi nie straszna. Ostatnio robiłam generalny remont na spółkę z mężem u mojej mamy i jeszcze go nie skończyłam - w większości sama. Zaoszczędziłam kilkanaście kawałków na fachowcach - nie ma to jak sobie rozwalić jakąś ścianę młotem udarowym. Wszystkie stresy zawodowe w danym momencie legły razem z gruzem w kontenerze. Do winniczki w takim układzie nie było mi po drodze.

Proste, prawda?

Przesadzanie ma duże szanse się udać. Jak się nie zaryzykuje, to się nie dowie, czy będzie sukces

_________________
mów mi Małgorzato

Dziękuję, coraz lepiej W ub, roku piękne plonowanie i dojrzewanie w gruncie, zdjęcia krzewu na WIKI.
W tym roku grad zredukował plon do zera.Ale to wypadek!

_________________
Pozdrawiam Zbyszek B

To był właśnie krzew chyba 3 lub 4-ro letni. Został wysłany praktycznie bez korzeni, ale ze sporym kawałkiem pnia. Długość paczki nie może przekraczać 60 cm, bo jest kłopot z wysyłką. Spędził kilka dni w drodze w paczce i na poczcie.

Da się - nawet z mocno skróconymi korzeniami szkieletowymi. Dowód jest na WIKI

...ale grad nie był wynikiem przesadzania

_________________
mów mi Małgorzato